Marine Life and Nature…
A young hump-backed whale reappeared in Dutch waters close to IJmuiden last week.
In May, the whale, recognisable by its distinctive scar pattern, spent two weeks hunting herring and sprats in the area between Den Helder and Texel.
Source: Dutchnews.nl
Sperm whale strandings are linked to sea temperature, long term data show
The North Sea is no place for sperm whales Physeter macrocephalus – they have trouble navigating shallow waters and their favorite squid prey don’t live there. So it’s no surprise that scientists have long been interested in understanding why every now and then one — or even a group — of the giant cetaceans washes up dead. Strandings have been recorded since the mid-Sixteenth century, and analysis of these data by Aberdeen University marine biologist Graham Pierce and colleagues has dispelled a few choice hypotheses on why the whales get into trouble. Writing in Fisheries Research, Pierce’s team present evidence that sea temperature anomalies are the most significant factor associated with strandings. They speculate that climatic shifts change the distribution of squid Gonatus fabricii. Female squid congregate in Arctic waters off Norway to spawn, dangerously close to the edge of the North Sea “trap” from which the whales seem to have difficulty escaping. The findings at least let us off the hook (slightly): clumps in the pattern of strandings have been going on far longer than the most destructive period of whaling. Source: Pierce GJ, Santos MB, Smeenk C, Saviliev A & Zuur AF (2007) Historical trends in the incidence of strandings of sperm whales (Physeter macrocephalus) on North Sea coasts: an association with positive temperature anomalies. Fisheries Research DOI: 10.1016/j.fishres.2007.06.001
DEN HELDER - In het Marsdiep tussen Den Helder en Texel zwemt een bultrug rond. De ongeveer 15 meter lange walvis werd donderdag voor het eerst opgemerkt door de bemanning van een patrouilleboot van de marine bij de Helderse zeedijk.
Het is de vijfde waarneming van een bultrug in Nederlandse wateren sinds 2003, zei Kees Camphuysen van het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) zaterdag. ,,In de voorafgaande driehonderd jaar is er geen enkele waarneming geweest.'’
Een bultrug is een baleinwalvis die leeft in het noordelijke deel van de Atlantische Oceaan. Ongeveer een week geleden werd er ook al een bultrug gezien boven de Doggersbank in de Noordzee. Mogelijk gaat het om hetzelfde dier.
Volgens Camphuysen maakt de bultrug een gezonde indruk. ,,Hij weet precies wat ie aan het doen is.'’ Hij verwacht dat de walvis het Marsdiep snel weer zal verlaten omdat er weinig voedsel te vinden is. ,,Het gaat goed zolang hij niet in visnetten verstrikt raakt. Dat is mijn enige zorg.'’
Reisorganisatie TUI heeft samen met de Europese Kustvereniging EUCC een richtlijn opgesteld voor het spotten van dolfijnen en walvissen. TUI, waar onder meer de vakantieaanbieders Arke, Holland International en KRAS onderdeel van zijn, werkt in de toekomst alleen nog maar samen met excursieaanbieders die zich aan die richtlijn houden.
Daarin staat dat de spotters op een minimale afstand van honderd meter moeten blijven bij walvissen en een afstand van vijftig meter bij dolfijnen. Ook zijn de aanbieders verplicht een educatief programma aan te bieden. Walvistoerisme wordt volgens TUI steeds populairder. Vakantiegangers die te dicht naderen, veroorzaken echter stress bij de dieren. Soms worden walvissen daardoor zelfs verjaagd naar andere delen van de oceaan.
Bron: ANP
RIJSWIJK - Steeds meer dode, verminkte bruinvissen spoelen aan op stranden in Nederland. Dit laat Stichting De Noordzee dinsdag weten.Vooral de laatste weken spoelen verminkte en in stukken gesneden bruinvissen aan. De verwondingen laten zien dat deze zijn aangebracht door een mes.
In het eerste kwartaal van 2007 zijn maar liefst 81 dieren aangespoeld. Een groot aantal van deze dode dieren is door mensenhanden verminkt.
„Van deze 81 zijn ongeveer tien tot vijftien verminkte bruinvissen aangespoeld. Ik denk zelfs dat er het er meer zijn”, aldus directeur Floris Groenendijk van Stichting De Noordzee.
Het is onduidelijk wat er met de beschermde diersoort is gebeurd. De bruinvissen worden vaak bijgevangen in visnetten, maar deze worden afgegeven voor onderzoek.
Toch zou het kunnen zijn dat enkele vissers verantwoordelijk zijn voor de verminkingen. „Dit zijn buitengewone praktijken op de Noordzee”, zegt Groenendijk. „Dit moet niet de gehele visserij aangerekend worden, want dit zijn enkele uitzonderlijke gevallen. Stichting De Noordzee wil overleg met de visserijsector hierover. Met een paar daders moeten we niet de hele sector zwart maken. Maar de daders moeten wel gevonden worden, want dit kan gewoon niet. Wie doet dit en waarom?“
Onderzoeksschip van het IFAW de ’Song of the Whale’ in Nederland
Den Haag, 9 februari 2007 -Binnenkort zal het onderzoeksschip van het IFAW de ’Song of the
Whale’, de wereldwijde ambassadeur op het gebied van walvisbescherming, een bezoek brengen
aan Nederland. De trots van het IFAW zal op maandag 12 maart a.s. in de haven van
Scheveningen aan een breed gevarieerd publiek gepresenteerd worden: de gehele dag zullen
scholieren & studenten, politici, donateurs, relaties en bekende Nederlanders aan
boord rondgeleid en voorgelicht worden.
Het International Fund for Animal Welfare (IFAW) is een internationaal opererende
organisatie die het zich als haar missie stelt om dieren wereldwijd te beschermen. Zo
strijdt het IFAW al jaren voor het behoud van het moratorium op het commercieel doden van
walvissen, en pleit zij voor wetenschappelijk onderzoek waarbij geen walvissen gedood
hoeven te worden. Japan, Noorwegen en IJsland geven hier helaas geen gehoor aan en
lobbyen zelfs ook voor het opheffen van het internationale verbod op de commerciele
jacht.
De ’Song of the Whale’ toont met haar voorlichtingsprogramma aan dat voor het uitvoeren
van onderzoek naar (het gedrag van) walvissen geen walvis gedood hoeft te worden! De
‘Song of the Whale’ is ontworpen om onderzoek te doen naar met uitsterven bedreigde
walvisachtigen en hun leefomgeving. Dit unieke schip wordt ingezet om
publieksvoorlichting te geven, voor het opleiden van studenten en het begeleiden van
wetenschappers. Het is een belangrijk instrument voor het wereldwijd ontwikkelen en
verspreiden van niet dodelijke onderzoekstechnieken.
Het IFAW heeft als missie het welzijn van dieren in de wereld te verbeteren. Daarbij gaat
het zowel om huisdieren als om in het wild levende dieren. Het IFAW wil dit bereiken door
de commerciële uitbuiting van dieren terug te dringen, natuurlijke leefgebieden te
beschermen en dieren in nood te helpen. Meer informatie kunt u vinden www.ifaw.org.
DOMBURG - Bruinvis Ellen komt momenteel tot rust in Harderwijk. De bijna twee jaar oude bruinvis spoelde zaterdagochtend aan bij Domburg. Ze werd daar gevonden door een inwoner van de badplaats, die direct de politie waarschuwde. Op haar beurt seinde die SOS-Dolfijn in, de organisatie die zich bekommert over dit soort dieren.
Ellen, genoemd naar de vriendin van de vinder, werd zaterdagmiddag naar het Dolfinarium bij Harderwijk gebracht. De dierenarts constateerde dat ze redelijk gezond is. Alleen haar ademhaling was erg snel. Waarschijnlijk een gevolg van de stress van de stranding en het daaropvolgende contact met allerlei mensen en het vervoer naar Gelderland.
R. Portier van SOS-Dolfijn vermoedt dat Ellen als gevolg van de storm van zaterdag strandde. Ze vertoonde geen tekenen van uitputting of ondervoeding, wat normaal is bij dolfijnen die stranden.
Ellen is de 37e bruinvis die dit jaar op de Nederlandse kust is vastgelopen. Volgens Portier zijn de meeste ondervoed omdat hun visgronden worden leeggevist.
Het oppervlaktewater van de Noordzee is er de voorbije zeventig jaar gemiddeld 1,5 graad warmer op geworden. Sommige vissoorten ‘vluchten’ naar meer noordelijk gelegen wateren en bij ons duiken soorten op die het in het zuiden te warm vinden.
In september 2005 startte de Marine Board van het European Science Foundation, een niet-gouvernementele associatie van 76 wetenschappelijke organisaties in 29 Europese landen, een onderzoek naar de impact van de klimaatverandering op de zeeën in Europa. Een van de eerste vaststellingen is dat tegen eind deze eeuw het niveau van de Noordzee stijgt van 2 tot 86 centimeter. Ook opvallend: de temperatuur van het oppervlaktewater van de Noordzee is in zeventig jaar met zowat anderhalve graad gestegen.
Van enkele vissoorten in de Noordzee staat het vandaag onomstotelijk vast dat ze noordelijker zijn gaan ‘wonen’. Dat is onder meer het geval met de kabeljauw, de zeeduivel en de IJslandse bandvis, die een verhuizing hebben ondernomen van zo’n 100 kilometer (kabeljauw) tot ruim 300 kilometer (bandvis). “Die vissen trekken niet alleen noordelijker omdat ze het daar wat de temperatuur betreft meer naar hun zin hebben, maar omdat hun voedsel - allerlei soorten plankton en kreeftjes - hier is veranderd. Voor de kabeljauw hebben we dat heel goed kunnen aantonen: is er minder plankton, dus is er minder kabeljauw”, zegt de Nederlandse biologe Katja Philippart.
We spelen vissoorten kwijt aan het noorden, maar we krijgen er zuidelijker soorten voor in de plaats. Probleem opgelost? “Niet echt”, zegt Katja Philippart. “Wij krijgen bijvoorbeeld steeds meer bruinvissen in onze wateren. Wat moeten we daarmee? Als je het eng bekijkt, wordt het hoge noorden straks, als het ijs daar gesmolten is, een gigantische visvijver. Maar waar moet de ijsbeer dan naartoe?” Er komt nog een belangrijk fenomeen onze kant uit. Katja Philippart: “We verwachten veel nattere winters. Dat betekent dat er veel grotere hoeveelheden regenwater - zoet water, vol voedingsstoffen! - naar zee zullen stromen dan nu het geval is. Welke gevolgen zal dat hebben voor het leven in zee?”
Het beleid loopt achter de feiten aan, zegt Katja Philippart. “Beleidsmakers vergeten te vaak dat ze beslissingen nemen over een onderwerp dat voortdurend in beweging is. Werken met cijfers van enkele jaren geleden heeft geen zin, want meestal zijn die cijfers vandaag al achterhaald. Neem nu de visserij. Die houdt niet genoeg rekening met het feit dat pakweg de kabeljauw het van nature almaar lastiger krijgt”.
Sommige Nederlandse vissers hebben al gereageerd op het verdwijnen van bepaalde vissoorten in onze wateren, en de komst van andere. Philippart: “Er zijn er die hun materieel al hebben aangepast en nu vissen op inktvis en andere zuidelijker soorten. Toch zullen er in de visserijsector drastische beslissingen moeten worden genomen. Ik weet dat je hiermee raakt aan het inkomen van veel mensen. Maar als we zo doorgaan, is er straks geen vis meer. Wat dan?”
Wat moeten we nu met dat rapport van de Marine Board? Katja Philippart: “Dit rapport maakt de problematiek van de opwarming een stuk concreter. Het is ineens geen ver-van-mijn-bedshow meer. Elke overheid die dit rapport leest - vrijdag is het overhandigd aan het kabinet van Vlaams minister Fientje Moerman - moet er van overtuigd raken dat wetenschappelijk onderzoek naar dit fenomeen van wezenlijk belang is. Voorts moet er iets aan de oorzaken worden gedaan. De CO2-uitstoot moet gewoon naar beneden”.(KS)
Bron: Het Nieuwsblad
De Partij voor de Dieren zal vandaag in de Tweede kamer een motie indienen om een importverbod te vragen voor alle zeezoogdieren en producten van zeezoogdieren.
Nu minister Veerman heeft toegezegd een importverbod op klapmutsen en zadelrobben voor te bereiden, heeft Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren in samenwerking met Krista van Velzen (SP) een motie voorbereid waarin ook de Kaapse pelsrobben die in Namibië worden bejaagd, in het importverbod betrokken worden. Seal Alert South Africa had de hulp van de Partij voor de Dieren ingeroepen om aan deze ernstige misstand een eind te maken. Naar het zich laat aanzien bestaat in de kamer een meerderheid voor een dergelijk importverbod.
Daarnaast vraagt de Partij voor de Dieren in een motie om een algeheel verbod op de import van zeezoogdieren en producten van zeezoogdieren zoals walvissen, dolfijnen en vinpotigen zoals zeerobben en walrussen. Veel van deze producten kennen een volstrekt achterhaalde werking zoals ten onrechte toegeschreven potentieverhogende werking.
Als voorbeeld van de barbaarse manier waarop dolfijnen in Japan worden afgeslacht verwijst de Partij voor de Dieren naar filmbeelden die daarvan circuleren op internet ( www.glumbert.com/media/dolphin ).
De Partij voor de Dieren roept haar achterban op een petitie te tekenen tegen de gruwelijke wijze waarop zeezoogdieren worden afgeslacht en roept de diervriendelijke partijen in het parlement op stelling te nemen tegen de jacht op zeezoogdieren.
Uit recent onderzoek van TNS NIPO (2006) blijkt dat 89% van de Nederlanders afwijzend staat tegenover de walvisjacht. Ten onrechte wordt vaak aangenomen dat de Nederlandse overheid daar slechts in beperkte mate invloed op zou kunnen oefenen. Wanneer Nederland als doorvoerland de handel in producten van zeezoogdieren verbiedt, is er echter wel degelijk een mogelijkheid tegemoet te komen aan de wens van de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking.